Παρότι μπορεί να έχουμε φροντίσει ένα σκύλο στο παρελθόν, μπορεί να νομίζουμε ότι ήδη γνωρίζουμε όλα όσα πρέπει, όμως στην πραγματικότητα τα νεογέννητα κουτάβια είναι λίγο διαφορετικά. Πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι αν θέλουμε να βοηθήσουμε τον μικρό μας φίλο τις πρώτες εβδομάδες της ζωής του.
Ακολουθούν 5 συμβουλές που θα μας βοηθήσουν:
Ταΐζοντας ένα νεογέννητο κουτάβι
Όπως και με τα μωρά, το μητρικό γάλα περιέχει όλα όσα χρειάζεται ένα νεογέννητο κουτάβι για να επιβιώσει και να αναπτυχθεί τις τέσσερις πρώτες εβδομάδες της ζωής του. Αν δεν υπάρχει η μαμά σκυλίτσα ή δεν μπορεί να θηλάσει το κουτάβι της, θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε κάποιο υποκατάστατο γάλακτος ειδικά σχεδιασμένο για νεογέννητα σκυλάκια.
Είναι πολύ σημαντικό να επιλέξουμε το κατάλληλο σκεύασμα που προορίζεται ειδικά για σκύλους, επειδή ορισμένα υποκατάστατα γάλακτος - συμπεριλαμβανομένου του αγελαδινού γάλακτος - μπορεί να προκαλέσουν στο ζώο διάρροια. Μπορούμε να συμβουλευτούμε τον κτηνίατρό μας σχετικά με την επιλογή του ενδεδειγμένου σκευάσματος, αλλά και τον σωστό τρόπο χορήγησής του (σύριγγα ή μπιμπερό).
Θα χρειαστεί να ταΐζουμε το νεογέννητο κουτάβι μας κάθε λίγες ώρες για τις πρώτες εβδομάδες. Μετά από περίπου ένα μήνα, μπορούμε να αρχίσουμε να εισάγουμε και την ξηρά τροφή στη διατροφή του μικρού μας φίλου, προσθέτοντας λίγο νερό και από το υποκατάστατο γάλακτος μαζί με την κροκέτα μέχρι να μαλακώσει. Σταδιακά μπορούμε να κάνουμε μετάβαση σιγά σιγά, μειώνοντας την ποσότητα νερού και του υποκατάστατου γάλακτος, και αυξάνοντας αναλογικά την ξηρά τροφή, έως ότου καταφέρει το κουτάβι μας να την τρώει σκέτη περίπου στην ηλικία των 7 - 8 εβδομάδων.
Κρατάμε το νεογέννητο κουτάβι μας ζεστό
Τα νεογέννητα κουτάβια μπορεί εύκολα να πεθάνουν από υποθερμία εάν δεν διατηρούνται αρκετά ζεστά. Εάν η μαμά τους είναι εκεί, ξαπλώνοντας απλά δίπλα της θα έχουν αρκετή θερμότητα, όμως αν εμείς έχουμε αναλάβει το ρόλο της μαμάς τους, τότε θα χρειαστεί να κάνουμε και κάτι παραπάνω.
Οι κουβέρτες μπορούν να βοηθήσουν, όπως και οι θερμοφόρες, αλλά με προσοχή να μην χρησιμοποιήσουμε κάτι που είναι πολύ ζεστό ή μπορεί να προκαλέσει έγκαυμα στο νεογέννητο κουτάβι μας. Ο κτηνίατρός μας θα είναι σε θέση να μας καθοδηγήσει κατάλληλα.
Βοηθώντας ένα νεογέννητο κουτάβι να ουρήσει και να αφοδεύσει
Κάτι που ίσως πολλοί από εμάς να μην γνωρίζουμε είναι ότι τα νεογέννητα κουτάβια δεν μπορούν να ουρήσουν και να αφοδεύσουν από μόνα τους. Η μητέρα σκυλίτσα πρέπει να τα βοηθήσει να ουρήσουν και να αφοδεύσουν γλείφοντας τις κατάλληλες περιοχές αφού ταϊστούν τα κουτάβια.
Εάν δεν υπάρχει η μητέρα σκυλίτσα, θα χρειαστεί εμείς να αναλάβουμε αυτό το ρόλο κάνοντας απαλό μασάζ στις αντίστοιχες περιοχές (ουροποιητικό/πρωκτός) με ένα μαλακό πανί με ζεστό νερό (προσοχή όχι καυτό). Μπορούμε να ζητήσουμε από τον κτηνίατρό μας να μας δείξει τον σωστό τρόπο για να κάνουμε σωστά τη διαδικασία μέχρι το κουτάβι μας να μπορεί μόνο του να ουρεί και να αφοδεύει, στην ηλικία περίπου των τεσσάρων εβδομάδων. Τότε θα πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε για την εκπαίδευση στο σπίτι!
Η πρώτη επίσκεψη στον κτηνίατρο
Σημαντικό μέρος της φροντίδας του νεογέννητου κουταβιού μας είναι να είμαστε πάντα εκεί όταν θα χρειαστεί τη βοήθειά μας. Και όπως ήδη αναφέρθηκε, ο κτηνίατρός μας μπορεί να μας βοηθήσει δείχνοντάς μας τον τρόπο για τα βασικά σημεία της φροντίδας του μικρού μας φίλου. Επίσης, μπορεί να μεσολαβήσουν και άλλοι λόγοι για τους οποίους μπορεί να χρειαστεί να καλέσουμε ή να χρειαστεί να επισκεφθούμε άμεσα τον κτηνίατρό μας. Εάν για παράδειγμα το κουτάβι μας κάνει εμετό, βήχει, κλαίει ασταμάτητα, έχει ρινικές εκκρίσεις, δεν μπορεί να ουρήσει ή να αφοδεύσει με βοήθεια, έχει διάρροια ή απλά δεν τρώει ή δεν παίρνει βάρος, τότε σίγουρα θα πρέπει να επισκεφθούμε τον κτηνίατρο το συντομότερο δυνατό.
Ωστόσο, εάν το κουτάβι μας φαίνεται υγιές, πιθανά να μην χρειαστεί να επισκεφθούμε τον κτηνίατρό μας πριν την ηλικία των 4-6 εβδομάδων όπου γίνεται το πρώτο εμβόλιο. Ωστόσο, καλό θα ήταν, ήδη από την πρώτη μέρα της ζωής του νεογέννητου κουταβιού μας, να επικοινωνήσουμε με τον κτηνίατρό μας για να μας ενημερώσει κατάλληλα σχετικά και με την αποπαρασίτωση του τετράποδου φίλου μας.
Εκπαίδευση και κοινωνικοποίηση κουταβιού: Τι και πότε;
Μπορεί να θελήσουμε να εκπαιδεύσουμε το νεογέννητο κουτάβι μας με ένα crate, όμως στην πραγματικότητα δεν πρόκειται να έχει κάποιο αποτέλεσμα πριν την ηλικία περίπου των 7 – 8 εβδομάδων, δηλαδή πριν να είναι σε θέση να πραγματοποιεί τις ανάγκες του μόνο του χωρίς βοήθεια. Εισάγουμε το crate στην κατάλληλη ηλικία και με τον πιο φιλικό τρόπο στο κουτάβι μας, προσφέροντας του κάποια ανταμοιβή ή παιχνίδι όταν μπαίνει σε αυτό και κλείνοντάς το μέσα μόνο για λίγα λεπτά τη φορά.
Άλλα είδη απλής εκπαίδευσης και κοινωνικοποίησης μπορούν να ξεκινήσουν μέσα στις πρώτες εβδομάδες της ζωής του κουταβιού μας, όπως όταν το κρατάμε και το φωνάζουμε κοντά μας μόλις αρχίσει να εξερευνά. Θέλουμε να δεθεί μαζί μας και να συνηθίσει τη μυρωδιά, τη φωνή και το άγγιγμα μας.
Είναι επίσης καλή ιδέα να γνωρίσουμε και άλλα πρόσωπα στο νέο μας κουτάβι αυτή τη στιγμή. Αλλά καθώς πλησιάζει την ηλικία των οκτώ εβδομάδων, πρέπει να διαχειριστούμε προσεκτικά τη διαδικασία κοινωνικοποίησης, γιατί όλα τα κουτάβια περνούν από ένα στάδιο «φόβου». Οι αρνητικές εμπειρίες κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου μπορεί να είναι απίστευτα κρίσιμες και καθοριστικές για τη μετέπειτα ζωή του μικρού μας φίλου. Προχωράμε αργά και ακολουθούμε τα σημάδια που μας δίνει το ίδιο το κουτάβι μας. Και ας μην ξεχνάμε ότι η πρώτη επίσκεψη στον κτηνίατρο και η ηλικία πραγματοποίησής της είναι ζωτικής σημασίας στο πλαίσιο κοινωνικοποίησης του κουταβιού μας.
Πηγή: www.cesarsway.com
Εάν είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε όλα τα στάδια ανάπτυξης από τα οποία θα περάσει το γατάκι μας, θα είμαστε και σε θέση να διασφαλίσουμε ότι όλες οι ανάγκες του ικανοποιούνται πλήρως. Τα γατάκια μεγαλώνουν τόσο γρήγορα, οπότε δεν έχουμε παρά να απολαύσουμε αυτές τις πρώτες εβδομάδες της ζωής τους.
1 – 2 εβδομάδων
Τα νεογέννητα γατάκια είναι μικροσκοπικά - ζυγίζουν περίπου 100 g. Γεννιούνται με κλειστά μάτια και μπορεί να διατηρούν ακόμη μέρος του ομφάλιου λώρου στην κοιλιά τους. Τις δύο πρώτες εβδομάδες μετά τη γέννηση, εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τη μητέρα τους. Δεν μετακινούνται ιδιαίτερα, αλλά μπορούν να κινηθούν προς τη μητέρα και τα αδέρφια τους για να ζεσταθούν. Είναι σημαντικό να είναι σε στενή επαφή με τη μητέρα τους, καθώς δεν μπορούν να ρυθμίσουν από μόνα τους τη θερμοκρασία του σώματός τους για μερικές εβδομάδες και χρειάζονται τη ζεστασιά του σώματός της. Η μαμά γάτα γλείφει τα γατάκια στο οπίσθιο μέρος του σώματός τους για να τα διεγείρει να ουρήσουν και να αφοδεύσουν.
Τα γατάκια με το θηλασμό θα αποκτήσουν την ανοσία της μητέρας τους έναντι διαφόρων ασθενειών, επομένως είναι σημαντικό η μητέρα να είναι πλήρως εμβολιασμένη πριν την εγκυμοσύνη. Τα γατάκια λαμβάνουν αυτή την ανοσία μέσω του πρωτογάλακτος που παράγει η μητέρα τις πρώτες 24-48 ώρες μετά τη γέννηση. Αυτή η ανοσία συνήθως διαρκεί μέχρι τα γατάκια να είναι σε ηλικία κατάλληλη, ώστε να πραγματοποιήσουν τους πρώτους εμβολιασμούς.
Μέσα στις πρώτες δύο εβδομάδες το βάρος τους θα αυξηθεί και ο ομφάλιος λώρος θα ξεραθεί και θα πέσει.
Ο κτηνίατρός μας θα μας συμβουλεύσει κατάλληλα σε αυτή τη φάση σχετικά με την αναγκαιότητα αποπαρασίτωσης για τα εξωπαράσιτα, όπως είναι οι ψύλλοι.
3-4 εβδομάδων
Τα γατάκια μεγαλώνουν και αποκτούν καλύτερο έλεγχο της θερμοκρασίας τους. Τα μάτια τους πλέον θα είναι ανοιχτά και θα αρχίσουν να κάνουν τα πρώτα τους βήματα. Σε αυτό το στάδιο θα είναι δυνατό να ξεχωρίσουμε αν το γατάκι μας είναι αρσενικό ή θηλυκό.
Μια αμμολεκάνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί τώρα, καθώς τα γατάκια θα αρχίσουν να κάνουν την ανάγκη τους οικειοθελώς - η μητέρα γάτα δεν θα χρειάζεται πλέον να τα γλείφει για αυτό το σκοπό, ωστόσο θα εξακολουθεί να πραγματοποιεί το μεγαλύτερο μέρος της περιποίησής τους. Η μητέρα γάτα θα αρχίσει να απογαλακτίζει τα γατάκια και μπορεί να θέλει να θηλάζει λιγότερο, καθώς αρχίσουν να βγαίνουν τα δόντια τους. Μπορεί να παρατηρήσουμε ότι τα γατάκια αρχίζουν να παίζουν ως ομάδα, ενώ παράλληλα θα αρχίσουν να αλληλεπιδρούν περισσότερο και με τους ανθρώπους. Αυτή είναι μια πραγματικά σημαντική στιγμή για τα γατάκια, καθώς σε αυτή τη φάση αρχίζουν να κοινωνικοποιούνται. Οι αλληλεπιδράσεις που βιώνουν τώρα θα αρχίσουν να διαμορφώνουν τη μελλοντική τους συμπεριφορά και τον χαρακτήρα τους.
Τα γατάκια θα πρέπει να υποβάλλονται σε θεραπεία αποπαρασίτωσης. Ο κτηνίατρός μας θα μας συμβουλεύσει κατάλληλα σχετικά με την αντιμετώπιση των ενδοπαρασίτων (σκουλήκια) του εντέρου και θα μας προτείνει το κατάλληλο προϊόν που θα χρησιμοποιήσουμε για αυτό το σκοπό.
5-6 εβδομάδων
Ο απογαλακτισμός έχει ξεκινήσει - τα γατάκια μπορεί να θηλάζουν περιστασιακά, αλλά θα αρχίσουν να τρώνε στερεά τροφή αρκετές φορές την ημέρα.
Η κίνηση, η όραση και η ακοή έχουν αναπτυχθεί καλά την 5η εβδομάδα της ζωής τους, αλλά δεν έχουν ακόμη φτάσει στα μέγιστα επίπεδα των ικανοτήτων που έχει μια ενήλικη γάτα! Σε αυτό το στάδιο θα πρέπει να μπορούν να χρησιμοποιούν με επιτυχία την αμμολεκάνη. Τα νεογιλά τους δόντια θα ανατείλουν. Τα γατάκια μπορεί να πονάνε κατά την έκφυση των δοντιών τους και μπορεί να αρχίσουν να μασούν τα πάντα στο σπίτι! Θα αρχίσουν τώρα σιγά σιγά να ανεξαρτητοποιούνται από τη μητέρα τους. Είναι σημαντικό τα γατάκια να είναι σε θέση να αποκτήσουν όσο το δυνατόν περισσότερες νέες εμπειρίες σε αυτή την περίοδο. Βεβαιωνόμαστε ότι τα γατάκια έχουν πολλά παιχνίδια και ερεθίσματα για εξερεύνηση, ώστε μεγαλώνοντας να έχουν αυτοπεποίθηση και να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν με επιτυχία κάθε νέα εμπειρία στη μετέπειτα ζωή τους.
Εάν υπάρχουν θετικές αλληλεπιδράσεις με ανθρώπους και άλλα ζώα, όπως σκύλους, σε αυτό το στάδιο της ζωής τους, θα μάθουν με αυτόν τον τρόπο να αποδέχονται, τόσο νέα άτομα, όσο και άλλα ζώα που υπάρχουν στο περιβάλλον τους. Τα γατάκια τα οποία αλληλεπιδρούν τακτικά με πολλούς ανθρώπους, είτε μέσω χειρισμών, είτε με χάδια για 30 έως 60 λεπτά την ημέρα θα έχουν πολύ μεγαλύτερη εξοικείωση με τους ανθρώπους αργότερα στη ζωή τους.
7-8 εβδομάδων
Τα γατάκια συνήθως απογαλακτίζονται πλήρως και μεταβαίνουν εξ’ ολοκλήρου σε στερεά τροφή στην ηλικία περίπου των 6-7 εβδομάδων. Φροντίζουμε να παρέχουμε στο γατάκι μας μια τροφή ανάπτυξης με την ένδειξη «kitten» και ποιοτική σύνθεση εμπλουτισμένη με όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά που απαιτούνται για τη σωστή ανάπτυξη του μικρού μας φίλου. Συχνά ξεκινάμε βρέχοντας λίγο την ξηρή τροφή για να διευκολύνουμε την διαδικασία μάσησης και σταδιακά μειώνουμε το επίπεδο υγρασίας της τροφής, ώστε να μεταβεί ομαλά και να εξοικειωθεί με την ξηρή τροφή το γατάκι μας. Φυσικά πρέπει πάντα να υπάρχει διαθέσιμο καθαρό, φρέσκο πόσιμο νερό.
Σε αυτό το στάδιο θα αναπτύξουν αντιδράσεις που μοιάζουν με αυτές μιας ενήλικης γάτας, όπως η τάση φυγής, το ξαφνικό «πάγωμα» (ακινητοποίηση) ή η εκδήλωση επιθετικότητας αν τυχόν αισθανθούν μια πιθανή απειλή. Απολαμβάνουν το παιχνίδι στο πλαίσιο της κοινωνικοποίησης, αλλά θα αναπτύξουν ένα αίσθημα περιέργειας και για οικιακά είδη και αντικείμενα. Τους αρέσει να κρύβονται και να μπαίνουν σε χαρτόκουτα, τα οποία είναι εξαιρετική επιλογή για διαδραστικό παιχνίδι.
9-10 εβδομάδων
Η ανοσία που έχουν λάβει τα γατάκια από τη μητέρα τους μέσω του θηλασμού θα αρχίσει να εξασθενεί περίπου σε αυτό το διάστημα, επομένως τα γατάκια θα πρέπει να ξεκινήσουν τον εμβολιασμό τους στην ηλικία των 9 εβδομάδων. Τα γατάκια εμβολιάζονται κανονικά έναντι του ερπητοϊού της γάτας, του καλυκοϊού και της πανλευκοπενίας, ενώ όσα θα διαμένουν εκτός σπιτιού (ακόμη και περιστασιακά) συστήνεται να εμβολιάζονται και έναντι του ιού της λευχαιμίας (FeLV).
3 μηνών και μετά
Από την ηλικία των 3 μηνών και μετά μπορεί να αρχίσουν να χάνουν τα νεογιλά δόντια τους, καθώς ανατέλλουν τα μόνιμα δόντια των ενηλίκων. Καθώς μεγαλώνουν, θα προσπαθήσουν να αποκτήσουν κοινωνική ιεραρχία με τις υπόλοιπες γάτες με τις οποίες συναναστρέφονται - μερικές φορές αυτό σημαίνει ότι μπορεί να προκαλέσουν άλλες ενήλικες γάτες και να ενταθεί το κλίμα μεταξύ τους.
Τα γατάκια μπορούν να ωριμάσουν σεξουαλικά κοντά στην ηλικία των 6 μηνών, επομένως συχνά στειρώνονται από αυτή την ηλικία κι έπειτα, όταν το σωματικό τους βάρος είναι περίπου 2 κιλά.
Πηγή: www.vetlexicon.com
 |
 |
 |
Ευτυχώς είναι πολύ ασυνήθιστο για μια μαμά σκυλίτσα να μην μπορεί να μεγαλώσει μόνη της τα κουτάβια της. Το να αναλάβουμε εμείς αυτή την ευθύνη, να μεγαλώσουμε μια γέννα κουταβιών, είναι δικαίως αγχωτικό και απαιτεί πλήρη αφοσίωση για τις πρώτες 4 εβδομάδες της ζωής τους. Εάν είμαστε αντιμέτωποι με μια τέτοια κατάσταση, όπου πρέπει να φροντίσουμε νεογέννητα κουτάβια, θα πρέπει να επικοινωνήσουμε με τον κτηνίατρό μας, ώστε να μας συμβουλεύσει κατάλληλα.
Πότε χρειάζονται τα κουτάβια τη δική μας φροντίδα εξ’ ολοκλήρου;
Συνήθως, τα κουτάβια δεν χρειάζονται εξ’ ολοκλήρου φροντίδα από εμάς. Είναι σπάνιο για μια σκυλίτσα να μην είναι σε θέση να παράγει επαρκή ποσότητα γάλακτος, ωστόσο σε ορισμένες δυσάρεστες περιπτώσεις, εάν η μητέρα από τα κουτάβια έχει πεθάνει, είναι άρρωστη ή τα έχει εγκαταλείψει, εκεί πρέπει εμείς να αναλάβουμε δράση. Εάν μπορεί να βρεθεί μια ανάδοχη μητέρα, τότε αυτό είναι ιδανικό, καθώς τα κουτάβια θα ανατραφούν φυσικά. Μια ανάδοχη μητέρα μπορεί να είναι μια σκυλίτσα που είτε έχει χάσει τα δικά της μωρά, είτε έχει λίγα κουτάβια ή ακόμη και ένα υγιές θηλυκό που φέρνοντάς το σε επαφή με τα κουτάβια θα μπορεί να παράξει γάλα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένα υγιές θηλυκό στα αρχικά στάδια της ψευδοκύησης με καθαρό μαστικό έκκριμα, εφόσον ο κτηνίατρός μας το θεωρεί κατάλληλο, θα μπορούσε να αποτελεί υποψήφια θετή μητέρα. Επίσης, εάν έχουμε μια πολύ μεγάλη γέννα με πολλά κουτάβια, η μητέρα μπορεί να μην είναι σε θέση να ταΐσει όλα τα κουτάβια, επομένως θα πρέπει να τα ταΐσουμε εμείς συμπληρωματικά με φόρμουλα γάλακτος, παρότι τα κουτάβια μπορούν να μείνουν με τη μητέρα τους θηλάζοντας σε διαφορετική χρονική στιγμή μεταξύ τους. Παράλληλα, ακόμα κι αν υπάρχει θετή μητέρα μπορεί να χρειαστεί να τα ταΐζουμε κι εμείς συμπληρωματικά.
Σημαντική παρατήρηση - εάν μια μητέρα δεν δέχεται και απορρίπτει ένα συγκεκριμένο κουτάβι από μια γέννα, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι υγιές και γι’ αυτό το απομακρύνει. Ακόμα κι αν δεν μας φαίνεται τίποτα μη φυσιολογικό σε αυτό το κουτάβι και ολοκληρώσουμε επιτυχώς την ανατροφή του μέχρι τον απογαλακτισμό, υπάρχει παρ’ όλ’ αυτά μεγάλη πιθανότητα να μην τα καταφέρουμε να το κρατήσουμε.
Πώς μπορώ να φέρω σε επαφή ορφανά κουτάβια με μια θετή μητέρα;
Θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί όταν θέλουμε να φέρουμε σε επαφή τα κουτάβια με μια υποψήφια ανάδοχη μητέρα. Η ανάδοχη μητέρα σκυλίτσα είναι πιο πιθανό να τα δεχτεί αν έχουν τη μυρωδιά της επάνω τους. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί αφήνοντας τα κουτάβια να έρθουν σε επαφή με το κρεβατάκι που κοιμάται η υποψήφια θετή μητέρα ή κάποια κουβέρτα της. Σε αυτή την περίπτωση καλό είναι να μην τα πλύνουμε πρώτα γιατί θα χαθεί η μυρωδιά. Αφού, λοιπόν, γίνει αυτή η διαδικασία και τα κουτάβια αποκτήσουν τη μυρωδιά της μητέρας, μετά από σύντομο χρονικό διάστημα μπορούμε να τα φέρουμε σε επαφή με την ανάδοχη μητέρα. Θα πρέπει να επιβλέπουμε προσεκτικά όλη τη διαδικασία για να διασφαλιστεί ότι η σκυλίτσα δέχεται τα κουτάβια και δεν τα βλάπτει.
Τι πρέπει να ταΐσω τα νεογέννητα κουτάβια;
Υπάρχουν διαθέσιμες φόρμουλες γάλακτος για κουτάβια στην αγορά με σύνθεση που έχει διαμορφωθεί κατάλληλα, ώστε να προσομοιάζει στο μητρικό γάλα. Το αγελαδινό γάλα και τα υποκατάστατα ανθρώπινου μητρικού γάλακτος δεν συνιστώνται, καθώς η ποσότητα πρωτεΐνης, λίπους και υδατανθράκων διαφέρει από αυτή στο γάλα των θηλυκών σκύλων, ενώ παράλληλα μπορεί να μην είναι καλά ανεκτά από τον οργανισμό του ζώου.
Είναι σημαντικό να παρασκευάζουμε και να χρησιμοποιούμε τη φόρμουλα γάλακτος σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή. Η αποτυχία αύξησης βάρους και η αδράνεια αποτελούν ενδείξεις υποσιτισμού, ωστόσο και η υπερβολική σίτιση μπορεί να είναι εξίσου επικίνδυνη για ένα κουτάβι. Είναι σημαντικό να ελέγχουμε το βάρος των κουταβιών, καθώς όσο αυξάνεται θα πρέπει να προσαρμόζουμε αντίστοιχα και την ποσότητα του γάλακτος (η οποία θα αυξάνεται).
Τα κουτάβια θα πρέπει να αυξάνουν το σωματικό τους βάρος κατά 5-10% την ημέρα για τις δύο πρώτες εβδομάδες της ζωής τους. Η αποτυχία ανάπτυξης με αυτόν τον ρυθμό μπορεί να υποδηλώνει υποσιτισμό ή κακή υγεία. Είναι καλό να ζυγίζουμε κάθε κουτάβι κάθε μέρα και να κρατάμε ενδεικτικά ένα διάγραμμα ανάπτυξης, ώστε να παρακολουθούμε ότι όλα τα κουτάβια μεγαλώνουν καλά. Θα πρέπει να τα ζυγίζουμε την ίδια ώρα κάθε φορά, π.χ. λίγο πριν να φάνε και σίγουρα θα πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη εάν το στομάχι και η ουροδόχος κύστη του κουταβιού είναι γεμάτα ή άδεια τη στιγμή της ζύγισης.
Πώς ταΐζω τα νεογέννητα κουτάβια;
Η φόρμουλα γάλακτος θα πρέπει να παρασκευάζεται εκ νέου κάθε φορά και να έχει θερμοκρασία που είναι καλά ανεκτή, κοντά στη θερμοκρασία σώματος.
Είναι πολύ σημαντικό να ταΐζουμε τα κουτάβια πολύ αργά, κρατώντας το κεφάλι τους ψηλά για να μπορούν να καταπιούν και να αποφευχθεί ο κίνδυνος εισρόφησης. Ο κτηνίατρός μας μπορεί να μας συμβουλέψει κατάλληλα σχετικά με τη διαδικασία.
Την πρώτη εβδομάδα της ζωής τους, ταΐζουμε τα κουτάβια χρησιμοποιώντας μια σύριγγα με μια προσαρτημένη πιπίλα. Το μπιμπερό μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε όταν τα κουτάβια θα έχουν αναπτύξει επαρκώς το αντανακλαστικό πιπιλίσματος.
Πρόσληψη πρωτογάλακτος
Το πρωτόγαλα είναι ένα ειδικό είδος γάλακτος που περιέχει μητρικά αντισώματα για την προστασία του κουταβιού κατά τις πρώτες εβδομάδες της ζωής του. Τα νεογέννητα κουτάβια που δεν έλαβαν επαρκή ποσότητα πρωτογάλακτος είναι λιγότερο πιθανό να επιβιώσουν. Το πρωτόγαλα λειτουργεί μόνο εάν καταναλωθεί τις πρώτες 12 ώρες μετά τη γέννηση. Μετά από αυτό το χρονικό διάστημα, το πεπτικό σύστημα του κουταβιού μεταβάλλεται περνώντας στη διαδικασία διάσπασης των αντισωμάτων, αντί να τα αφήνει να απορροφηθούν αυτούσια, όπως είναι απαραίτητο. Επίσης, μετά τις πρώτες 12 ώρες αρχίζει να περιορίζεται η παραγωγή πρωτογάλακτος από την μητέρα και μεταβαίνει στο στάδιο παραγωγής κανονικού γάλακτος.
Έτσι, αν είναι εφικτό, μπορούμε να προσπαθήσουμε να μαζέψουμε πρωτόγαλα και να το χορηγήσουμε σε κάθε κουτάβι εντός των πρώτων 12 ωρών μετά τη γέννησή του, σε περίπτωση που δυσκολεύεται να θηλάσει.
Πόσο συχνά πρέπει να ταΐζω τα κουτάβια;
Τα νεογέννητα κουτάβια πρέπει να ταΐζονται κάθε 2 ώρες από τη γέννησή τους έως την ηλικία των 7 ημερών. Από 8-21 ημερών αυτό μπορεί να μειωθεί σε κάθε 3 ώρες. Η ποσότητα γάλακτος σε κάθε τάισμα θα πρέπει να αυξηθεί αναλογικά σε αυτή τη φάση , ώστε να προσαρμοστεί η ημερήσια πρόσληψη σύμφωνα με τα μεσοδιαστήματα ταΐσματος. Στην ηλικία των 4 εβδομάδων ενδείκνυται τα κουτάβια να ταΐζονται κάθε 4 ώρες, ενώ σε αυτή την ηλικία εισάγεται και η στερεή τροφή στη διατροφή των κουταβιών. Μεταξύ της ηλικίας των 5-6 εβδομάδων μπορούμε να μειώσουμε αργά και σταδιακά την ποσότητα του γάλακτος που δίνουμε και να αυξήσουμε την ποσότητα της στερεάς τροφής, εφόσον όλα τα κουτάβια τρέφονται επαρκώς και παίρνουν βάρος. Μέχρι την 6η εβδομάδα τα κουτάβια θα πρέπει να έχουν απογαλακτιστεί πλήρως και να τρέφονται εξ ολοκλήρου με τροφή για κουτάβια.
Τι άλλη φροντίδα χρειάζονται τα νεογέννητα κουτάβια;
Τα νεογέννητα κουτάβια πρέπει να διατηρούνται καθαρά και στεγνά. Μετά το τάισμα θα πρέπει να καθαρίζουμε το στόμα τους με ζεστό νερό και ένα καθαρό πανάκι, σκουπίζοντας τα καλά, ώστε να είναι στεγνή η περιοχή. Το πιο σημαντικό είναι ότι πρέπει να ενθαρρύνουμε την ούρηση και την αφόδευση. Αυτό συνήθως συμβαίνει όταν η μητέρα γλείφει και διεγείρει τις γεννητικές περιοχές των κουταβιών. Μπορούμε να αναπαράγουμε αυτή τη συνθήκη τρίβοντας την περιοχή με ζεστό, υγρό βαμβάκι. Αυτό θα πρέπει να γίνεται κάθε 2-4 ώρες μέχρι την ηλικία των 3 εβδομάδων, όταν θα είναι σε θέση να ουρήσουν και να αφοδεύσουν οικειοθελώς.
Σε τι περιβάλλον πρέπει να κρατήσουμε τα κουτάβια;
Τα νεογέννητα κουτάβια δεν είναι σε θέση να ρυθμίσουν τη θερμοκρασία του σώματός τους. Πρέπει να φυλάσσονται σε κλειστό ελεγχόμενο χώρο με θερμοκρασία μεταξύ 25-30 °C, που δεν εκτίθεται σε ρεύματα. Επίσης, μπορούμε να τα κρατάμε ζεστά με τη χρήση μπουκαλιών με ζεστό νερό (καλά ανεκτή θερμοκρασία) τυλιγμένα σε πετσέτες, με θερμοφόρες ή λάμπες υπέρυθρων. Οι θερμοφόρες πρέπει να είναι σχεδιασμένες ειδικά για ζώα και να είναι τυλιγμένες σε πετσέτες ή να τοποθετούνται κάτω από τα κρεβατάκια των κουταβιών. Εάν χρησιμοποιηθούν λανθασμένα, υπάρχει κίνδυνος πρόκλησης εγκαύματος στα κουτάβια, καθώς μπορεί να φτάσουν σε θερμοκρασίες μέχρι και 50 °C. Οι λάμπες υπέρυθρων δεν πρέπει να τοποθετούνται απευθείας πάνω από τα νεογέννητα, ενώ πρέπει να βρίσκονται σε απόσταση τουλάχιστον 15 εκατοστών. Καλό είναι να έχουμε ένα θερμόμετρο δωματίου στο χώρο που έχουμε τα κουτάβια.
Τα καλύμματα που σκεπάζουμε τα κουτάβια πρέπει να είναι μαλακά και ζεστά, π.χ. πετσέτες/κουβερτάκια, και να πλένονται εύκολα. Μια πάνα είναι καλή επιλογή για να ξεκινήσει η εκπαίδευση του κουταβιού - από την ηλικία των 3 εβδομάδων κι έπειτα. Θα πρέπει, επίσης, το κρεβατάκι τους να είναι μαλακό και ζεστό.
Πως αναπτύσσονται φυσιολογικά τα κουτάβια;
Τα νεογέννητα κουτάβια μπορούν να κουνιούνται ελαφρώς σύροντας τα ποδαράκια τους μετά τη γέννηση, επομένως θα πρέπει να εμφανίζουν κάποια κινητικότητα, αν και πιθανά να κοιμούνται για λίγο εάν έχουν γεννηθεί με καισαρική, εξαιτίας της χρήσης αναισθητικού στη μητέρα, στο πλαίσιο της χειρουργικής επέμβασης. Θα αρχίσουν να στέκονται στα πόδια τους μετά την ηλικία των 10 ημερών. Μέχρι την ηλικία των 3 εβδομάδων τα κουτάβια θα πρέπει να μπορούν να περπατήσουν. Τα κουτάβια γεννιούνται με κλειστά μάτια. Γενικά τα ανοίγουν μεταξύ 10 -14 ημερών.
Τα κουτάβια χρειάζονται κοινωνικοποίηση;
Η κοινωνικοποίηση είναι πολύ σημαντική για όλους τους σκύλους. Αυτή η περίοδος πρέπει να ξεκινά από την ηλικία των 4 εβδομάδων στα κουτάβια. Είναι σημαντικό τα κουτάβια να συνηθίσουν τους προσεκτικούς χειρισμούς μας και να εγκλιματιστούν στους καθημερινούς θορύβους και τις γενικότερες συνθήκες μιας ρουτίνας. Θα πρέπει να συνηθίσουν για παράδειγμα την ηλεκτρική σκούπα, το πιστολάκι για το στέγνωμα των μαλλιών, το αυτοκίνητο, το πλυντήριο ρούχων κ.λπ. Η εξοικείωση με το περιβάλλον διαβίωσής τους, τα βοηθάει να μην φοβούνται αυτές τις δραστηριότητες, αλλά να τις θεωρούν μέρος της καθημερινότητάς τους.
Είναι επίσης καλή ιδέα τα κουτάβια να έρχονται σε επαφή με άλλα ζώα. Βεβαιωνόμαστε ότι όλα τα ζώα με τα οποία έρχονται σε επαφή είναι πλήρως εμβολιασμένα, υγιή και ότι δεν υπάρχει κίνδυνος να βλάψουν τα κουτάβια. Τα κουτάβια που τα μεγαλώνουμε εμείς παίρνοντας το ρόλο της μητέρας τους, γενικά δεν παρουσιάζουν μεγάλη ανοχή στις ασθένειες έως ότου εμβολιαστούν, επομένως είναι ζωτικής σημασίας όλα τα ζώα με τα οποία συναναστρέφονται να είναι απολύτως υγιή και κατάλληλα για να έρθουν σε επαφή. Η εκπαίδευση για την κοινωνικοποίηση των κουταβιών θα πρέπει να ενθαρρύνεται μόλις ολοκληρώσουν πλήρως το πρόγραμμα εμβολιασμού τους.
Σε ποια ηλικία μπορούν να εμβολιαστούν τα κουτάβια;
Τα κουτάβια μπορούν να εμβολιαστούν από την ηλικία των 6 εβδομάδων. Ο πρώιμος εμβολιασμός μπορεί να είναι επωφελής σε κουτάβια που έχουν ανατραφεί κυρίως από εμάς και δεν έχουν λάβει την απαιτούμενη προστασία που χρειάζονται από το μητρικό γάλα (ανεπαρκής πρόσληψη πρωτογάλακτος).
Εάν ανησυχούμε για κάτι, καλό είναι να επικοινωνήσουμε με τον κτηνίατρό μας. Τα νεογέννητα ζώα είναι πολύ ευαίσθητα και η υγεία τους κινδυνεύει άμεσα εάν οι ανάγκες τους δεν καλύπτονται πλήρως. Μετά τη γέννηση κάθε κουτάβι πρέπει να αυξάνει σταδιακά το βάρος του μέρα με τη μέρα – εάν δεν υφίσταται κάτι τέτοιο θα πρέπει να επικοινωνήσουμε με τον κτηνίατρο μας.
Πηγή: www.vetlexicon.com
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Tips
Πηγή: www.wikihow.com
 |
 |
Πώς να βοηθήσετε ένα νεογέννητο να αναπτυχθεί σωστά
Τα χάμστερ, όταν γεννιούνται, είναι εντελώς αβοήθητα: κουφά, τυφλά, με λεπτό δέρμα και χωρίς τρίχωμα. Γι’ αυτό χρειάζονται προσεκτική φροντίδα από την πρώτη κιόλας στιγμή. Αν η αγαπημένη σας χαμστερίνα είναι έγκυος, είναι σημαντικό να γνωρίζετε πώς να φροντίσετε τόσο τη μητέρα όσο και τα μικρά της, ώστε να εξασφαλίσετε ότι θα μεγαλώσουν υγιή και ασφαλή. Από την περίοδο της εγκυμοσύνης μέχρι και τον απογαλακτισμό, οι σωστές ενέργειες μπορούν να κάνουν τη διαφορά.
Προετοιμασία πριν τη γέννα
Αναγνώριση εγκυμοσύνης
Αν και η αύξηση βάρους είναι ένα σημάδι, δεν αποτελεί τη μόνη ένδειξη ότι το χάμστερ σας είναι έγκυο. Θα παρατηρήσετε πως αρχίζει να φτιάχνει φωλιά, να αποθηκεύει τροφή και ίσως να γίνεται πιο επιθετικό όσο πλησιάζει η ώρα του τοκετού. Η περίοδος κυοφορίας διαφέρει ανάλογα με τη φυλή: οι Σύριοι χαμστερ κυοφορούν περίπου 16 ημέρες, οι περισσότερες νάνοι φυλές 18–21, ενώ οι Roborovski φτάνουν έως και τις 30 ημέρες.
Τα θηλυκά μπορούν να αναπαραχθούν από την ηλικία των 4 εβδομάδων, ωστόσο είναι προτιμότερο να ζευγαρώνουν μετά τους 5–6 μήνες. Αν παρατηρήσετε έντονα φούσκωμα στην κοιλιά, συμβουλευτείτε κτηνίατρο, καθώς μπορεί να πρόκειται και για παθολογική κατάσταση, όπως όγκο ή καρδιακή ανεπάρκεια.
Καθαρισμός του κλουβιού
Περίπου δύο εβδομάδες μετά τη σύλληψη, καθαρίστε σχολαστικά το κλουβί και προσθέστε φρέσκο υπόστρωμα. Καλό είναι να το κάνετε εγκαίρως, γιατί όσο πλησιάζει η γέννα, η μητέρα δεν θα θέλει να την ενοχλούν. Αποφύγετε κάθε καθαρισμό τις τελευταίες ημέρες πριν τη γέννα, γιατί μπορεί να την αγχώσει και να απορρίψει τα μικρά. Μετά τη γέννα, αφήστε το κλουβί ήσυχο για τουλάχιστον 14 ημέρες.
Διατροφή κατά την εγκυμοσύνη
Η έγκυος χαμστερίνα χρειάζεται τροφή με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη (18–20%) και λίπος (7–9%). Επιλέξτε ποιοτική τροφή χάμστερ και προσφέρετε επιπλέον λιχουδιές όπως καρότα, ξηρούς καρπούς, βραστά αυγά, τυρί και φρέσκα χόρτα. Προσθέστε λίγο περισσότερο φαγητό απ’ ό,τι συνήθως, γιατί θα το αποθηκεύσει για τα μικρά της. Προτιμήστε κυρίως ξηρή τροφή, καθώς τα φρέσκα τρόφιμα μπορεί να μουχλιάσουν αν τα αποθηκεύσει.
Αφαίρεση του τροχού και των παιχνιδιών
Πριν τη γέννα, αφαιρέστε τον τροχό και οποιαδήποτε αντικείμενα κινούνται μέσα στο κλουβί, ώστε να μην υπάρξει κίνδυνος τραυματισμού των νεογέννητων.
Απομάκρυνση του αρσενικού
Αν στο κλουβί υπάρχει και το αρσενικό, πρέπει να απομακρυνθεί, καθώς το θηλυκό μπορεί να γίνει επιθετικό. Αν και ορισμένοι αναφέρουν ότι σε κάποιες νάνοι φυλές ο πατέρας βοηθά στη φροντίδα των μικρών, είναι καλύτερα να συμβουλευτείτε ειδικό ή κτηνίατρο πριν το δοκιμάσετε.
Υλικό για τη φωλιά
Δώστε στη μέλλουσα μαμά μαλακό υλικό για να φτιάξει τη φωλιά της, όπως χαρτί υγείας ή μαλακούς ιστούς. Είναι απορροφητικά, εύκολα να τα σχίσει και απόλυτα ασφαλή για τα μικρά. Αποφύγετε μακριές ή βαριές ίνες, γιατί μπορεί να τα μπλέξουν ή να τα πνίξουν.
Εύρεση σπιτιών για τα μικρά
Αν δεν σκοπεύετε να κρατήσετε όλα τα μικρά, φροντίστε από νωρίς να βρείτε υπεύθυνα άτομα να τα υιοθετήσουν. Μπορείτε να απευθυνθείτε σε φίλους, σε τοπικά καταστήματα ή σε σχολεία, όπου τα χάμστερ συχνά γίνονται αγαπημένα κατοικίδια της τάξης. Μην επιτρέπετε την αναπαραγωγή αν δεν είστε προετοιμασμένοι να φροντίσετε ή να βρείτε σπίτια για τα μικρά.
Η στιγμή της γέννας
Η διαδικασία διαρκεί συνήθως 1–2 ώρες, με κάθε μικρό να γεννιέται ανά 15–30 λεπτά. Αφήστε τη μητέρα ήσυχη, χωρίς καμία ενόχληση.
Οι πρώτες δύο εβδομάδες
Μην ενοχλείτε τη φωλιά
Δύο ημέρες πριν και αρκετές ημέρες μετά τη γέννα, αποφύγετε κάθε επαφή με τη μητέρα και τα μικρά. Το στρες μπορεί να την κάνει να εγκαταλείψει ή, σε ακραίες περιπτώσεις, να σκοτώσει τα μικρά.
Αποφύγετε το άγγιγμα
Μην αγγίζετε τα νεογέννητα για τουλάχιστον δύο εβδομάδες. Η παρουσία της ανθρώπινης μυρωδιάς μπορεί να οδηγήσει τη μητέρα να τα απορρίψει. Αν χρειαστεί να μετακινήσετε κάποιο, χρησιμοποιήστε ένα κουτάλι, χωρίς να το αγγίξετε απευθείας.
Μην καθαρίζετε το κλουβί
Για δύο εβδομάδες μετά τη γέννα, αφήστε το κλουβί όπως είναι. Μόνο αν υπάρχει κάποιο σημείο υπερβολικά υγρό μπορείτε να το καθαρίσετε προσεκτικά, χωρίς να ενοχλήσετε τη φωλιά. Διατηρήστε τη θερμοκρασία του χώρου γύρω στους 21°C.
Τροφή και νερό
Ελέγχετε δύο φορές την ημέρα ότι υπάρχουν επαρκή τροφή και νερό. Από τη μία εβδομάδα και μετά, μπορείτε να σκορπάτε λίγη τροφή στο δάπεδο του κλουβιού, ώστε η μητέρα και τα μικρά να τη βρουν. Φροντίστε η διατροφή να παραμείνει πλούσια σε πρωτεΐνη και λίπος. Αντί για μπολ με νερό (που εγκυμονεί κίνδυνο πνιγμού), χρησιμοποιήστε ποτίστρα με στόμιο χαμηλά τοποθετημένο ώστε να μπορούν να το φτάσουν.
Αν η μητέρα πεθάνει
Αν, δυστυχώς, η μητέρα πεθάνει, τα μικρά άνω των 12–14 ημερών έχουν περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης. Τοποθετήστε θερμαντικό μαξιλάρι στη χαμηλότερη ένταση κάτω από το κλουβί και φτιάξτε φωλιά με χαρτί υγείας. Ταΐστε τα με γάλα υποκατάστατο για ζώα (Lactol) ή, αν δεν υπάρχει, με βρεφικό γάλα σε σκόνη, χρησιμοποιώντας σταγονόμετρο. Ποτέ μην πιέζετε το σταγονόμετρο – αφήστε το μικρό να γλείψει το γάλα. Τα νεογέννητα δεν μπορούν να ρυθμίσουν τη θερμοκρασία τους, οπότε κρατήστε τον χώρο γύρω στους 21°C.
Αναζήτηση θετής μητέρας
Αν τα μικρά είναι κάτω των 12 ημερών, μπορείτε να προσπαθήσετε να τα δώσετε σε θηλυκό χάμστερ που θηλάζει. Καθαρίστε τα προσεκτικά για να μη φέρουν διαφορετική μυρωδιά και τυλίξτε τα με υλικό από τη φωλιά της θετής μητέρας. Τοποθετήστε τα διακριτικά στο νέο της κλουβί ενώ εκείνη τρώει κάποιο έδεσμα. Παρακολουθήστε στενά τη συμπεριφορά της, καθώς αν αντιληφθεί ότι δεν είναι δικά της, μπορεί να τα απορρίψει ή να τα σκοτώσει.
Μετά τις δύο πρώτες εβδομάδες
Καθαρισμός του κλουβιού
Όταν τα μικρά περάσουν τις δύο εβδομάδες, μπορείτε επιτέλους να καθαρίσετε το κλουβί κανονικά. Αφήστε όμως λίγο χαρτί για να μπορέσει η μητέρα να ξαναφτιάξει τη φωλιά της.
Εξοικείωση με την ανθρώπινη επαφή
Από τις δύο εβδομάδες και μετά μπορείτε να τα αγγίζετε απαλά, ώστε να συνηθίσουν την ανθρώπινη παρουσία. Να είστε προσεκτικοί, γιατί κινούνται πολύ γρήγορα.
Απογαλακτισμός
Στις 26 ημέρες περίπου, τα μικρά σταματούν σταδιακά να θηλάζουν και τρέφονται μόνα τους. Από τις τέσσερις εβδομάδες μπορούν να θεωρηθούν απογαλακτισμένα.
Διαχωρισμός φύλων
Είναι σημαντικό να ξεχωρίσετε τα αρσενικά από τα θηλυκά πριν γίνουν 40 ημερών, γιατί σε αυτή την ηλικία μπορούν ήδη να αναπαραχθούν. Οι Σύριοι χαμστερ, που είναι μοναχικά ζώα, πρέπει μετά τις 6–7 εβδομάδες να μπουν το καθένα στο δικό του κλουβί. Οι νάνοι χαμστερ μπορούν να ζήσουν σε ζευγάρια ή ομάδες του ίδιου φύλου, αλλά αν αρχίσουν να τσακώνονται μετά τους τρεις μήνες, πρέπει να διαχωριστούν.
Ενήλικη φροντίδα
Στους πέντε εβδομάδες, τα μικρά σας έχουν πια μεγαλώσει σε ενήλικα χάμστερ. Από εδώ και πέρα, τα φροντίζετε, τα ταΐζετε και παίζετε μαζί τους όπως με κάθε άλλο ενήλικο χάμστερ.
Πηγή: www.wikihow.com
Δημοφιλείς αναζητήσεις: Brit, Τροφή για Σκύλους, Τροφή Για Γάτες, Κλινική Δίαιτα, Γαστρεντερικά Προβλήματα, Αλλεργίες
